Nick Dexx 
O one-man blackster από τα βάθη της Ινδονησίας έρχεται με το τέταρτο πλέον δίσκο και πλημμυρίζει τα αυτιά μας με σκοτεινούς ήχους.
Οι κιθάρες από τη μία έχουν ατμοσφαιρικές συνθέσεις με depressive μελωδίες στο στυλ των Selbst, Deathspell Omega και Misthyrming αλλά και αρκετές δυσαρμονίες που δημιουργούν μία κλειστοφοβική διάθεση που στοιχειώνει το μυαλό σου. Υπάρχουν και αρκετά post-black περάσματα που δεν περνούν απαρατήρητα και δένουν άρτια με τα πιο επιθετικά riffs. Το μπάσο δίνει όγκο και έχει πιο τεχνικό και μελωδικό χαρακτήρα που δίνει μία πιο ήρεμη αύρα στα κομμάτια.
Τα drums έχουν κατά κύριο λόγο blasts αλλά δεν λείπουν και οι πιο μελωδικές εναλλαγές που προσφέρουν μία πιο επιθετική διάθεση. Τα φωνητικά έχουν σαν βάση τις black metal κραυγές στο ύφος των Selbst, Drudkh και Wolves In The Throne Room.
Οι στίχοι έχουν πιο καταθλιπτική χροιά μιλώντας για το θάνατο, τη σκοτεινιά της ζωής και το χαμό. Το εξώφυλλο εντείνει αυτό το vibe με τα χρώματα να δημιουργούν μία περίεργη εικόνα που σε βυθίζει στο κόσμο της μπάντας. Η παραγωγή είναι αρκετά καλογυαλισμένη με μοντέρνα στοιχεία.
Γενικότερα, ο δίσκος αξίζει άκουσμα και τα στοιχεία από άλλες μπάντες του ίδιου στυλ δένουν έξυπνα εδώ, αν και η διάρκεια των κομματιών μερικές φορές τραβιέται παραπάνω σε κάποια σημεία, αλλά σίγουρα είναι ένας δίσκος που αξίζει ο ακροατής να στρέψει τη προσοχή του.
Βαθμολογία:
7/10
Facebook: https://www.facebook.com/purewrath
Bandcamp: https://purewrath.bandcamp.com/music
About The Author
