Οι τιτάνες της groove metal μουσικής επιστρέφουν μετά το πολύ δυνατό “Omens” με το φρέσκο τους υλικό και με αρκετή διάθεση.
Γενικότερα, οι LOG τόσα χρόνια έχουν πετύχει μία φόρμουλα που πάντα ξέρουν να την αξιοποιούν πολύ καλά κι επιτυχημένα. Με το “Into Oblivion” θεωρώ όμως πως αυτή τη φορά αυτή η φόρμουλα κάπως κούρασε και δεν έδωσε το “κάτι παραπάνω” που θα έπρεπε.
Οι κιθάρες είναι πάντα κουρδισμένες στο groovy παίξιμο των LOG χωρίς να χάνουν την ουσία τους, αλλά στο παρόν δίσκο εκεί που δημιουργούν το “build-up” τελικά δεν καταφέρνουν να το δώσουν στο έπακρο. Κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν πολλά κομμάτια όπως το “El Vacio” και “Blunt Force Blues” που έχουν μία πολύ καλή ιδέα και potential αλλά η εκτέλεση κάπου στη μέση χάνεται. Βέβαια υπάρχει το “Sepsis” που οφείλω να ομολογήσω πως το πειραματικό του ύφος λειτουργεί καθαρτικά και λυτρώνει κάπως την αισθητική του δίσκου.
Το μπάσο βαράει πολύ καλά με τα βαριά κουρδίσματα να δίνουν όγκο ειδικά στα πιο groovy σημεία, ενώ τα drums του Cruz αποδεικνύουν πως τα γρήγορα παιξίματα είναι “παιχνιδάκι” για το drummer που τα αποδίδει με το καλύτερο τρόπο. Τα φωνητικά του Randy όπως πάντα είναι τσίτα και δεν φοβάται να δείξει την επιθετικότητά του και βάζει σε σειρά κάθε κομμάτι με καταιγιστικό ρυθμό.
Οι στίχοι είναι σταθερά αιχμηροί και καυστικοί ενάντια στη κοινωνία, τη πολιτική και το μίσος. Το εξώφυλλο θεωρώ πως περνά εντελώς αδιάφορο και δεν αποτελεί δυνατό κομμάτι της αισθητικής των LOG. Η παραγωγή είναι μοντέρνα και δυνατή και γενικά οι LOG δεν φάνηκαν να έχουν πρόβλημα ποτέ στο θέμα της παραγωγής.
Γενικά, σαν album είναι ένας solid δίσκος με τα βασικά συστατικά των LOG, αλλά μου φάνηκε κάπως βεβιασμένος και κουραστικός, ειδικά με κομμάτια όπως το “El Vacio” και “St. Catherine’s Wheel” που περνούν απαρατήρητα. Πάντα αγαπούσα και πάντα θα αγαπάω τους LOG γιατί πάντα ήταν ιδιαίτερη μπάντα και σίγουρα θα έχουν τα σκαμπανεβάσματά τους. Όλοι ξέρουμε όμως πως live οι LOG δεν χάνουν ποτέ!
Βαθμολογία:
7/10
Facebook: https://www.facebook.com/lambofgod