Πρέπει να ομολογήσω πως αυτή η βραδιά στο Temple Athens, ήταν μακράν μία από τις καλύτερες Thrash Metal συναυλίες που έχω δει επί Ελληνικής σκηνής,

η απόδοση κι η ενέργεια που έδιναν όλες οι μπάντες ήταν αρκετά δυνατή, γεμάτη όρεξη χωρίς να υπάρχει αύριο. Και μιλάμε για ονόματα που συνυπάρχουν χρόνια στην Ελληνική Thrash σκηνή, που είναι εξίσου σημαντικά μέχρι και σήμερα, όπως η περίπτωση των Βετεράνων-headliners της βραδιάς Flames, που θεωρούνται ως ένα από τα πρώτα Ελληνικά Metal συγκροτήματα των 80ς, όπως επίσης κι ένα από τα πρώτα σχήματα που έπαιξαν Thrash Metal για εκείνη την εποχή μαζί με πολλές άλλες μπάντες σαν τους Thanatos Inc (που μετέπειτα άλλαξαν το ονόματα τους σε Nigel Foxxe's Inc, αλλά μετά το διέλυσαν) Acetic Voice, Konan, και φυσικά Death Courier , Piranha και Spider Kickers

Τώρα πάμε να δούμε τι έγινε εκείνο το ξέφρενο βράδυ:

Το ρολόϊ σήμανε 8:45, κι ήρθε η ώρα λοιπόν να αρχίσουμε με τους ιδιαίτερα εντυπωσιακούς Αθηναίους (Hardcore) Thrashers, Devil Rolling Dice, ένα σχήμα που αποτελείται από μέλη των φοβερών Heavy Power-άδων Sirius, κι είχε την τιμή να μας παρουσιάσει από κοντά κομμάτια από το Ντεμπούτο τους που κυκλοφόρησε το 2019 ονόματι "The Catastrophic Sequence", σιν μία εκτέλεση στο “Propaganda”(!)  των Sepultura. Ευχάριστοι, ζεστοί, groove-άτοι, ήταν ό,τι έπρεπε για το άνοιγμα της βραδιάς, ευχόμαστε να τους ξαναδούμε σύντομα!

9:40 η ώρα, μαζεύοντας σιγά σιγά κόσμο, κι έρχονται να δέσουν οι Released Anger, μπαίνοντας με το καλημέρα για το καλωσόρισμα (με το “Parasite”, τώρα μπορώ να κοιμηθώ ήσυχος ακούγοντας έναν ύμνο από τα χρόνια του γυμνασίου από κοντά.. τι λέγαμε; α ναι!), φοβερό σετ τραγουδιών, σε στιγμές όπως πχ αυτές στα “Faces of Fates”, “Selfish Bastard”, “Fake Existence”, “Released Anger”, “Police Over The World”, “Wasted”, ακόμα και κομμάτια από την τελευταία τους κυκλοφορία (“Revenge”, “Justice”). Γενικά η σκηνική παρουσία της μπάντας είχε τρομερή απόδοση στο ζενίθ της, ο Nir είναι ένας εξαιρετικά ορεξάτος και δυνατός frontman με απίστευτη ενέργεια στο stage, αυτό ισχύει φυσικά και για τα υπόλοιπα μέλη που έδωσαν το παρόν στα μεταλλικά κιθαριστικά riffs και τα λυσσασμένα τύμπανα, διδάσκοντας ωμό Thrash Metal με αλητεία, τσαγανό και oldschool vibes που τους δίνει χαρακτήρα, που να ελκύει τον κόσμο να κάνει headbanging, όπως επίσης και κάποια μικρά moshpits. Εύγε!

Κλείνοντας οι Released Anger λοιπόν, ήρθε η ώρα (10:40) για τους Θρυλικούς Flames να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, η στιγμή που όλοι περίμεναν, ξεκινώντας το Set με μερικά τεχνικά προβλήματα στη μία κιθάρα και λίγο στα ντραμς, παρόλα αυτά δεν μας επηρέασαν και συνεχίσαμε να περνάγαμε ευχάριστα, η μπάντα σκάει μύτη με πολλές διαθέσεις, αρκετά επικοινωνιακοί με το κοινό, το κοινό τους αγάπησε βαθύτατα, σε σημείο που ήθελε να συνεχίσει η βραδιά. Πολύ headbanging, λίγο παραπάνω pit σε σχέση με πριν (αν κι ο κόσμος γενικά δεν είχε πολύ ενέργεια για pit, και μου έκανε μεγάλη εντύπωση, όμως πέρναγε καλά, κι αυτό είναι το μόνο σίγουρο), κλασικοί Thrash ύμνοι που παραμένουν μέχρι και σήμερα αξεπέραστοι, όπως τα “Red Terror”, “Deathra”, “Summon The Dead”, “Legions Of Death”, “Alcohol And Beer”, “Sea of Blood”, “Jesus Christ”, “Eastern Front”, είναι περιττά τα λόγια, αυτό ισχύει και για το τελευταίο υλικό που έβγαλε η μπάντα, το “Resurgence” που βγήκε το 2022, το ομώνυμο, τα “War In Mind”, “Rotten Life”, είναι εξίσου δυνατά και στο στούντιο σίγουρα, αλλά η αίσθηση του λάϊβ είναι ακόμα καλύτερη για την παρουσίαση τους.

Είναι ένα λάϊβ που θα το θυμόμαστε για πάντα, όσα χρόνια και να περάσουν, οι Flames παραμένουν ως μία κλασική κατηγορία που πατάει στο σανίδι με τον τρόπο που τους εκφράζει, και συνεχίζοντας με αυτόν τον τρόπο την πορεία τους χωρίς πολλά πολλά. Ευχόμαστε να ανακοινωθεί στο μέλλον παρόμοια κατάσταση, ειδικά με αυτή την επιλογή τριάδας.

Pin It
Image Caveman Mike

Ο Caveman Mike τρέφει αδυναμία στον extreme ήχο, στα σουβλάκια, στο να αγοράζει CD και μπλούζες, και στην ανακάλυψη μουσικών θησαυρών (απ'τους δημοφιλείς έως τους πιο Underground ήρωες). Η καθημερινότητά του είναι το Heavy metal, η αναζήτηση προς το dj-λικι, κι η περιπέτεια προς το άγνωστο. Ο Caveman Mike παρουσιάζεται ως μια σιωπηλή πηγή ατόμου, με τον αγνό του χαρακτήρα, την σκοτεινή του ψυχή που περιτριγυρίζεται από Doom Metal, την Αμερικανιά και τα burgers που είναι βγαλμένα από Groove Metal, την οργή και όλο το φάσμα του Death Metal, την φλόγα που πηγάζει από χιλιάδες συναισθήματα με την μαύρη Μπλακίλα, την ανθρωπιά και την γαλήνη που πηγάζει από Summoning, την αλητεία, τον αλκοολισμό και την κατανόηση που περιτριγυρίζεται από Thrash Metal.

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

DONATIONS/ΔΩΡΕΕΣ

ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤO BRUTALVIEW

Amount

BΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

1 – 5
ANAΞΙΟ ΛΟΓΟΥ
 
5 – 7
ΜΕΤΡΙΟ, ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΘΕΛΕΙ ΒΕΛΤΙΩΣΗ
 
7 – 8
ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΟ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ
 
8 – 9
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ, ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΤΡΕΙΣ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ
 
9 – 10
ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ, ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΜΕΤΑLHEAD